Dziewczyny w siodłach. Katarzyna

     Mówi się o nich amazonki ale słowo to ma co najmniej siedem znaczeń. Przedstawię sylwetki kobiet jeżdżących konno, żeby tylko jeżdżących, zapraszam na pokazy i do obejrzenia co one tam wyprawiają i jak pięknie prezentują się. Kto nie widział niech zobaczy a zapewniam, tak jak ja nie będzie mógł oderwać wzroku i będzie chciał więcej i więcej jak w reklamie sieci marketów : " kup więcej, kup więcej" ;) - tu plus jest taki, żeby oglądać i podziwiać nie trzeba kupować biletów, przynajmniej na razie :)

"Walczcie o marzenia"

Katarzyna Kieryło, Zamszany
technik radiolog, studentka IV roku inżynierii biomedycznej

    Oprócz zapytania o zgodę na publikację, przesłałem również skromny konspekt w punktach ukierunkowujący temat postu. Tekst, który otrzymałem od Katarzyny okazał się tak świetny, że przedstawię go w całości, obawiając się, że moja ingerencja tylko by zaszkodziła.  Oto, co napisała Kasia Kieryło o sobie i swojej pasji:

     

Mam 22 lata i od 15 roku życia jeżdżę konno. Pasje do tych zwierząt żywię odkąd pamiętam. Dzięki udostępnieniu koni od Pana Tadeusza Klęka z Ruskich Piask mogłam zacząć spełniać swoje marzenia. Obecnie dzięki tacie mam swojego karego przyjaciela o którego sławie są już nawet pisane piosenki Wabi się Nugat i przeżyliśmy już razem 5 lat. W domu kochają go wszyscy, taki trochę większy pluszak, bez niego byłoby pusto a tak jest komu poszczypac mamę a z tatą uwielbia się bawić. Całe umiejętności zawdzięczam swojej ciężkiej pracy i 100% zaangażowaniu i poświęceniu w to co robię. Początki były trudne i dosyć bolesne ale nigdy nie można było się poddać. Teraz za to mogę się poszczycić że upadki z konia zaliczyłam na wszystkie możliwe sposoby, jeździectwo to mój cały świat, to sposób na życie. Możliwość stworzenia jedności z 300 kg zwierzęciem, który w każdej chwili mógłby nam zrobić krzywdę jest niesamowite. Do tego daje możliwość prowadzenia siebie poprzez zaufanie, często w sytuacjach w których instynkt nakazuje mu ucieczkę. A wspólne galopy przy zachodzącym słońcu, gdy wiatr plącze jego grzywę w moje dłonie jest spełnieniem moich najskrytszych marzeń. Razem z Nugatem bierzemy udział w rekonstrukcjach bitew historycznych, rajdach, zawodach skokowych a także dzięki założonej z dziewczynami Ochotniczej Legii Kobiet, jako legionistki uczestniczymy w świętach i defiladach patriotycznych. Odpowiedź na pytanie z czego jestem najbardziej dumna jest trudne, ponieważ każdy nasz wspólny sukces, każdy puchar, każde wspólne pokonanie przeszkód daje wielkie szczęście. A nie ma nic cudowniejszego jak widok mojego taty, który za każdym razem gdy startujemy w zawodach jest przy nas dając nam wsparcie i rozpiera go duma gdy dajemy z Nugatem ładny pokaz 

i zwyciężamy.
PS. Zdradzę Wam sekret. Jeśli macie marzenia to walczcie o nie i nigdy nie przestawajcie do nich dążyć bo może się okazać że są bliższe do osiągnięcia niż wam się wydaje