Ruskie Piaski i Zamszany: Karolina

"Zawsze można zyskać więcej"

Karolina Głąb, Ruskie Piaski

uczennica klasy maturalnej

Karolina była uprzejma przesłać fotki, zwierzenia amazonki - licealistki i zdjęcia ;) Dziewczyny w swoich prezentacjach zamieściły przesłania, myślę, że One świadomie czy podświadomie skierowały te słowa do dziewczyn młodszych, którym imponuje to co robią " dziewczyny w siodłach" i w głowach nieśmiało rozkwitają marzenia by naśladować je.
Najpierw obejrzymy, jak to nazwałem fotki, bo wszystkie zdjęcia podzieliłem na dwie kategorie. Te pierwsze wesołe, dziewczęce, frywolne, pokazują wielką radość z jazdy i wzajemna miłość - dziewczyny do konia i konia do dziewczyny.

Ostatnia fotka mówi nam: "Uważajcie, jesteśmy szaleni" To tylko pozory, bo to co pisze o sobie Karolina nic z szaleństwem nie ma wspólnego, to jest połączenie pasji, miłości i spełnionych marzeń:

Mam 18 lat i jestem uczennicą maturalnej klasy. Moja przygoda z jazdą konną zaczęła się ok. 6 lat temu, kiedy z koleżanką zaczęłam chodzić do tutejszej stadniny w Ruskich Piaskach. Zaczęło się od krótkich przejażdżek a trwa do dzisiaj. Zafascynowałam się końmi. Jazdy nauczyłam się po części sama, jednak wiele zawdzięczam koleżankom które jeździły dłużej niż ja. Radość sprawia mi nawet widok galopującego konia na wybiegu. Jednak dzisiaj mając już od ponad 4 lat swojego konia, największą radość sprawia mi odgłos jego rżenia, kiedy rozpozna mnie, jeszcze mnie nie widząc, czy to jak podąża za mną, zaczepia kiedy jestem w jego pobliżu. Uwielbiam też wyjeżdżać w tereny, wtedy jestem tylko ja i koń. Czasami rozumiemy się bez słów, ale pojawiają się też trudności. Są wzloty i upadki. Dosłownie.

Mimo licznych kontuzji, do których mam wyjątkowe szczęście nie wyobrażam sobie życia bez koni. Jestem bardzo dumna z tego, że udało mi się nawiązać bliskie relacje z tak silnym zwierzęciem. Dzięki tej pasji nauczyłam się że bez ciężkiej pracy nie ma efektu, jednak wszystko wymaga czasu. Odkąd zbliżyłam się do tych zwierząt, zaczęła mnie fascynować kawaleria, kawalerzyści w pełnym umundurowaniu oraz z koniem u boku. Udział w defiladach, rekonstrukcjach bitew czy świętach narodowych stał się możliwy dzięki przynależności do Stowarzyszenia im. Ochotniczej Legii Kobiet. Razem z koleżankami możemy kultywować tą tradycję.

Warto podążać za marzeniami ponieważ kiedyś myślałam że to co osiągnęłam teraz, nigdy nie
będzie możliwe. Zawsze można zyskać więcej, wystarczy chcieć.

I wreszcie zdjęcia przedstawiające pracę, show - pokaz umiejętności nabytych ciężką pracą, prezencję.